Paglalakbay

Minsan, I confided with a friend, regarding a problem I was currently having with another friend of mine.

Happy-go-lucky daw ako, sabi saken ng isang friend ko. Then I asked him, is it bad being happy-go-lucky? Then he said, no.

I'm confused. When he said that I was wrong because I was being happy-go-lucky, I had an impression na, maybe, I did not care much towards my other friend. And I thought that I should be more involved.

One time, another friend of mine told me that I fear commitment. Be it friendship or in a romantic relationship. Di na ako napag-isip and I agreed with his thoughts immediately. Oo, baka nga, kasi napansin ko na everytime I am in a problematic situation with a person, and lalu na kung parate nalang problema if I'm with that person, I tend to space myself from that person. Happy-go-lucky. And when I feel obliged to do something against my will by that person, I lose interest. I fear commitment.

Naniniwala ako na happiness is a decision. So, I am trying to apply it to myself. Everyday, when there is a posing problem, I always ask myself where and how will I feel happier? Kalabanin ang agos? O? Sabyan muna ito? Pero siyempre, without compromising our moral set of standards.

Iba-iba talaga ang tao. Iba-iba kasi ang mga pinanggalingan naten, iba-iba ang mga kasawian, iba-ibang ang lakas at kahinaan at iba-iba ang hanap. Pero, bakit tila mas marameng "ok lang" saken? Yong tipong pag eto ginawa saken, or sinabe saken, or pag ganitong eksena nasaksihan ko, e "ok lang." Yong tipong, it might bother me pero kayang-kaya kong palampasin na walang issue o ano man, para iwas away lang. Iwas galit. Kasi mahirap magkaroon ng galit at kagalet, di ba? Akala ko cool yon. Na, I'm a cool person. Minsa nga napuri akong "nice person" kasi wala akong kakeme-keme, walang ka-issue-issue. Pero now, andame na, e wala naman nagbago saken. Nagbago lang, iba na ang mga kasama ko palage, iba na ang mga nakakausap ko palage, at iba na ang mundo ko. Sobrang iba na.

Sa totoo lang, namimiss ko na talaga ang dati kong sarili. Yong sariling, paggising sa umage e nakkaalimutan na ang galit ng kahapon. Ngayon, ang daming galit sa puso ko, ang dami kasing taong nagbibigay ng mga dahilan para maramdaman ko ang mga galit na 'to. Siguro may mali akong pinsasukan o may mali akong pinakisamahan. Mali man o tama, alam ko, may mga rason sila at dahilan.

Bata pa ako at marame pang malalaman at matututunan. Sa mga taong makakasama ko, nakasamam, naiwan at maiiwan. Salamat at bahagi kayo ng buhay ko.